Genieten

Persoonlijk: Acht maanden een Burn Out. Hoe gaat het nu!?

  • By
  • 10 oktober 2019
  • Sticky
Maudgeniet.nl / Burn Out

Vandaag is het Worlds Mental Healthy Day, een dag waar extra wordt stil gestaan bij geestelijke gezondheid. Van Burn Out tot zware depressiviteit (met zelfmoordneigingen) en alles wat nog meer valt onder ‘geestelijke gezondheid’. Er zijn ontelbaar veel varianten en ik vind het zo goed en fijn dat hier bij stilgestaan wordt. Hopelijk kunnen we zo met z’n allen een taboe doorbreken, precies de reden waarom ik blog over mijn Burn Out.  ‘Gelukkig’ hoor ik bij de Burn Out mensen en heb ik nooit suïcidale gedachten gehad, maar ik vind dit wel een mooie dag om een korte update te geven over mijn Burn Out. Want hoe gaat het nou?

Met kleine stapjes vooruit..

Ik zit nu ruim acht maanden thuis met een Burn Out, maar natuurlijk waren die maanden er voor ook al echt een beetje ‘overleven’ voor mij. Daarom zijn we ondertussen al bijna een jaar verder.. Jeetje, wat vliegt de tijd voorbij! Na acht maanden met een ‘officiële Burn Out’ kan ik eindelijk zeggen dat het stukken beter met me gaat.

Nee, ik ben er nog láng niet en het herstel gaat echt in kleine stapjes.. Maar er zit echt wel vooruitgang in en soms doe ik daar echt even een vreugdedansje om. Langzaam maar zeker krijg ik mijn energie weer een beetje terug en voel ik me wat fitter. Ik krijg regelmatig te horen dat ik ‘eindelijk weer straal’, de wallen worden (iets!) minder en ik heb weer zin om dingen (met mate) te ondernemen! Kortom: een hele vooruitgang als ik kijk naar hoe ik me een paar maanden geleden voelde.

Het normale leventje weer onder controle!?

Waar ik eerder ging huilen als de vaatwasser ging piepen (want dan moest deze uitgepakt worden), heb ik nu ons huishouden weer redelijk onder controle. Er wordt weer fatsoenlijk gekookt, de was wordt regelmatig weggewerkt, het huis is niet meer zo’n troep en er worden weer leuke dingetjes gedaan met de kindjes. En dit wordt niet meer alleen maar door Jasper uitgevoerd, jeeej!

Eerder werd ik helemaal gek bij het idee om te knutselen of kleien met de meisjes, daar komt zo veel troep uit. En nu zitten we weer regelmatig met z’n drietjes aan tafel met knutselspulletjes, klei en overal troep! En meestal vind ik het dan nog leuk ook en kan ik er weer van genieten. Ook gaan we af en toe weer op pad en lukt het mij weer om al die prikkels van zo’n dag te verwerken. Dit zijn maar kleine voorbeelden, maar voor mij voelt het echt als ‘grote stappen’.

Eind augustus ben ik begonnen om langzaam het werken weer op te pakken. Van twee dagen 2 uurtjes werken, naar ondertussen al 3 uurtjes. Ook dat gaat goed en het voelt fijn om weer ‘mee te draaien in het normale leventje’.

Burn Out update - Maudgeniet.nl

Het blijft nog een beetje chaotisch..

En ondanks dat het zo veel beter gaat, blijft het soms toch nog een beetje chaotisch. Op sommige dagen voel ik me een soort Super Woman, op andere dagen heb ik werkelijk geen idee hoe ik de dag ga overleven. Maar het voelt allemaal wat stabieler: de pieken minder hoog en de dalen veeeeel minder diep. De quote hierboven was altijd al een beetje bij mij van toepassing, maar nu pas écht! 😉 Maar gelukkig merk ik dat de ‘vage waas’ in mijn hoofd steeds wat minder wordt en dat ik langzaam maar zeker weer wat scherper wordt.

Voor nu ben ik vooral heel erg bezig om mijn eigen grenzen te herontdekken en vooral om deze te herkennen. Welke dingen kan ik met elkaar combineren op een dag, in een week? Wat trek ik wel en wat trek ik niet? Wat vreet energie en waar krijg ik juist energie van? Allemaal dingen waar ik nu soms nog een beetje maar stoei. Maar ik ben er van overtuigd dat ik ook daar mijn draai weer in ga vinden!

To be continued..
No Comments
Leave a Reply